Historie

Een modern cultureel centrum op historische grond.

Van De Veluvine tot Veluvine

Idealistische ondernemers
In 1895 richtte de uit Rotterdam afkomstige Francois Adriaan Molijn (1853-1912) samen met zijn tweede echtgenote, Diderica Cornelia de Groot (1854-1925), in Nunspeet de N.V. Maatschappij 'De Veluwe' op/ De kern van de activiteiten was het vervaardigen van Japanlakken en andere verfwaren. Het ideaal van de Molijns was dat de medewerkers met elkaar een hechte gemeenschap zouden vormen, waarbij het 'co-partnership' als leidend principe diende te gelden.

Veluvine Verffabriek
Op een openbare verkoping, die in 1894 plaats vond, kocht de heer Molijn een aantal percelen grond in Nunspeet met o.a. het buiterverblijf 'De Groote Bunte'. Er werd een fabriek gebouwd op de plek waar nu Veluvine staat. Hoewel het bedrijf officieel de naam N.V. Maatschappij 'De Veluwe' had, kreeg de onderneming in de loop der jaren de naam 'Veluvine Verffabriek', naar de merknaam van één van de producten.

Landschaparchitectuur
Zowel de heer Molijn als zijn echtgenote zijn van grote betekenis geweest voor de ontwikkeling van Nunspeet. Zo liet de heer Molijn bijvoorbeeld de Grooteweg (de huidige Molijnlaan) aanleggen als verbindingsweg tussen De Veluvine en het station en gaf hij de bekende landschapsarchitect Leonard Springer opdracht het gebied te ontwikkelen waar we nu de Paddestoelweg, de Belvéderelaan, het Groenelaantje, de Esdoornlaan, de Lindelaan en de Kastanjelaan, enz. vinden.

Dorpshuis
Ook mevrouw Molijn liet zich niet onbetuigd en zorgde ervoor dat Nunspeet al in 1921 de beschikking kreeg over een dorpshuis. Op Landelijk niveau liet het echtpaar ook van zich horen als het ging om zaken als de zorg voor kinderen in achterstandswijken, het algemeen kiesrecht of de emancipatie van vrouwen.

Gesloopt
Jarenlang was De Veluvine een toonaangevend bedrijf dat heel goed bekend stond om de kwaliteit van zijn verf. In 1965 kwam er een eind aan de fabriek als zelfstandig bedrijf. Het bedrijf werd overgenomen door British Paints uit Newcastle (UK). Er volgden nog een aantal overnames en uiteindelijk kwam de fabriek in handen van Hoechst Holland. Deze firma bepaalde in 1973 dat het bedrijf geïntergreerd moest worden in Herberts Nederland en dat de vestingsplaats Breda moest worden. Zodoende kwam er in 1974 een einde aan De Veluvine in Nunspeet. De karakteristieke fabrieksgebouwen werden in 1987 gesloopt.

Besluit gemeenteraad
De Gemeente Nunspeet werd eigenaar van het terrein en in 2003 besloot de gemeenteraad van Nunspeet dat er op de plek van de voormalige fabriek een multifunctionele accommodatie gebouwd moest worden, die in 2009 werd geopend. Het is volkomen terecht dat dit nieuwe cultureel centrum de naam 'Veluvine' kreeg.